Wybór Ferrari zaczyna się dziś nie od samego znaczka na masce, lecz od odpowiedzi na pytanie, jak chcesz korzystać z samochodu. Gama obejmuje eleganckie modele GT, hybrydowe berlinetty, auta z silnikiem V12, czterodrzwiowego Purosangue oraz limitowane supersamochody. Poniżej porządkuję najważniejsze modele Ferrari dostępne lub wprowadzane do oferty w 2026 roku, podaję ich kluczowe dane i wyjaśniam, który charakter najlepiej pasuje do konkretnych potrzeb.
Najważniejsze modele Ferrari różnią się nie tylko mocą
- Amalfi i Roma Spider to najbardziej uniwersalne modele do szybkiej jazdy po drogach.
- 296 GTB i 296 GTS łączą silnik V6 z napędem hybrydowym i mocą 830 KM.
- 849 Testarossa zastępuje rodzinę SF90 i rozwija aż 1050 KM.
- 12Cilindri pozostaje wyborem dla miłośników wolnossącego silnika V12.
- Purosangue oferuje cztery miejsca, cztery drzwi i silnik V12 o mocy 725 KM.
- F80 to limitowany supersamochód hybrydowy o mocy 1200 KM, wyprodukowany w liczbie 799 egzemplarzy.
Jak wygląda gama Ferrari w 2026 roku
Najłatwiej zrozumieć ofertę Ferrari, dzieląc ją według charakteru samochodu, a nie wyłącznie pojemności silnika. W praktyce mamy tu auta do dalekich podróży, sportowe modele z centralnie umieszczonym silnikiem, samochody V12, rodzinne Purosangue oraz konstrukcje specjalne przeznaczone dla kolekcjonerów.
| Segment | Modele | Najważniejsza cecha |
|---|---|---|
| Gran turismo i spider | Amalfi, Roma Spider | Komfort, elegancja i duża użyteczność na drodze |
| Sportowe hybrydy | 296 GTB, 296 GTS, 296 Speciale | Niska masa, centralny silnik i napęd PHEV |
| Supersamochody V8 | 849 Testarossa, 849 Testarossa Spider | 1050 KM i zaawansowany napęd na cztery koła |
| Modele V12 | 12Cilindri, 12Cilindri Spider | Wolnossące V12 i charakter grand tourera |
| Cztery miejsca | Purosangue | Największa wszechstronność w całej gamie |
| Serie limitowane | F80, SF90 XX, 812 Competizione, Daytona SP3, Monza SP1 | Rzadkość, osiągi torowe i kolekcjonerski charakter |
Oferta szybko się zmienia. W dokumentach dotyczących wyników za 2025 rok Ferrari wskazało, że w 2026 następuje duża wymiana modeli, obejmująca między innymi Amalfi, rodzinę 849 Testarossa i 296 Speciale. Dlatego starsze zestawienia nadal pokazują SF90 Stradale, SF90 Spider albo Ferrari Roma, choć w bieżącej gamie ich miejsce zajmują nowsze konstrukcje.
Amalfi, Roma Spider i Purosangue dla kierowców oczekujących większej wszechstronności
Ferrari Amalfi
Amalfi pełni w gamie rolę eleganckiego samochodu GT, czyli modelu stworzonego nie tylko do krótkich, emocjonujących przejażdżek, lecz także do pokonywania dłuższych tras. Ma 4-litrowy silnik V8 biturbo o mocy 640 KM, przyspiesza od 0 do 100 km/h w około 3,3 sekundy i korzysta z aktywnej aerodynamiki.
To właśnie Amalfi wybrałbym dla osoby, która chce Ferrari efektownego, szybkiego, ale mniej radykalnego niż 296 Speciale. Aktywny tylny spojler może wytworzyć przy 250 km/h do 110 kg docisku, jednak samochód nadal zachowuje komfort potrzebny podczas codziennej jazdy.
Ferrari Roma Spider
Roma Spider pozostaje propozycją dla kierowcy, który najbardziej ceni styl, dźwięk V8 i jazdę z otwartym dachem. Silnik o pojemności 3,9 litra rozwija 620 KM, sprint do 100 km/h trwa 3,4 sekundy, a prędkość maksymalna przekracza 320 km/h.
Jej charakter jest bardziej turystyczny niż torowy. Roma Spider ma 8-biegową skrzynię dwusprzęgłową, bagażnik o pojemności około 255 litrów i składany twardy dach. Moim zdaniem to jeden z najlepszych modeli Ferrari dla kogoś, kto chce regularnie podróżować, a nie tylko okazjonalnie szukać granicy przyczepności.
Ferrari Purosangue
Purosangue jest najbardziej praktycznym Ferrari, ale określanie go zwykłym SUV-em byłoby uproszczeniem. Samochód ma cztery drzwi, cztery pełnowymiarowe miejsca i wolnossące V12 o mocy 725 KM. Przyspiesza do 100 km/h w 3,3 sekundy, osiąga ponad 310 km/h i oferuje bagażnik o pojemności 473 litrów.
Jego największą przewagą nie jest sama wysokość nadwozia, lecz możliwość zabrania pasażerów bez rezygnacji z osiągów. Purosangue ma napęd 4RM-S, czyli układ napędu na cztery koła połączony ze skrętną tylną osią. Nie traktowałbym go jednak jako auta terenowego. Najlepiej czuje się na asfalcie, także podczas szybkich podróży zimą lub w deszczu.
296 i 849 Testarossa pokazują, jak Ferrari wykorzystuje hybrydy
Ferrari 296 GTB i 296 GTS
Modele 296 GTB i 296 GTS korzystają z układu plug-in hybrid, w którym pracują centralnie umieszczony silnik V6 o kącie rozwarcia 120 stopni oraz silnik elektryczny. Łączna moc wynosi 830 KM, prędkość maksymalna przekracza 330 km/h, a wersja GTB rozpędza się do 100 km/h w około 2,9 sekundy.
296 GTB ma zamknięte nadwozie, natomiast 296 GTS otrzymało składany twardy dach, który można otworzyć w około 14 sekund przy prędkości do 45 km/h. To ważna różnica praktyczna, bo GTS daje więcej doznań akustycznych, ale GTB jest lżejsze i zwykle lepiej sprawdzi się podczas jazdy torowej.
Ferrari 296 Speciale
296 Speciale nie jest jedynie mocniejszą wersją podstawowego modelu. Ferrari zmieniło zawieszenie, aerodynamikę, strategię pracy układu hybrydowego i zastosowało rozwiązania odchudzające. Moc wzrosła do 880 KM, a przyspieszenie od 0 do 100 km/h zajmuje około 2,8 sekundy.
To wybór dla kierowcy, który naprawdę planuje jazdę po torze. Producent podaje wzrost docisku aerodynamicznego o 20 procent względem 296 GTB. W codziennym ruchu te możliwości będą trudne do wykorzystania, dlatego dopłata do wersji Speciale ma największy sens wtedy, gdy samochód będzie regularnie pojawiał się na torowych imprezach.
Przeczytaj również: SUV coupe - Czy warto? Modele BMW, Audi, Mercedes, Porsche
Ferrari 849 Testarossa
849 Testarossa i 849 Testarossa Spider zastępują w gamie rodzinę SF90. Oba modele korzystają z hybrydowego układu plug-in z silnikiem V8 biturbo o mocy 830 KM oraz trzema silnikami elektrycznymi. Łączna moc wynosi 1050 KM, a napęd na cztery koła pomaga przenieść ją na asfalt.
Wersja Spider ma składany twardy dach, który otwiera się w 14 sekund podczas jazdy z prędkością do 45 km/h. W tym przypadku różnica względem 296 jest wyraźna. 849 Testarossa nie ma być lekką, zwinną zabawką dla purysty, lecz technologicznym supersamochodem łączącym bardzo wysokie osiągi z dużą stabilnością i komfortem.
12Cilindri pozostaje wyborem dla miłośników prawdziwego V12
Ferrari 12Cilindri oraz 12Cilindri Spider są skierowane do osób, dla których silnik ma znaczenie równie duże jak osiągi. Wolnossące V12 o pojemności 6,5 litra rozwija 830 KM i może pracować aż do 9500 obr./min. To zupełnie inne doświadczenie niż w hybrydowym 849 Testarossa, gdzie przyspieszenie mocno wspierają silniki elektryczne.
12Cilindri ma silnik umieszczony z przodu, ale za przednią osią, co poprawia rozkład masy i pozwala zachować sportowe prowadzenie. Samochód łączy bardzo szybkie reakcje z charakterem grand tourera. Oznacza to, że można nim sprawnie pokonywać kręte drogi, a jednocześnie wygodnie przejechać kilkaset kilometrów.
Odmiana Spider dodaje składany twardy dach i jeszcze mocniej akcentuje turystyczny charakter auta. Ja postrzegam 12Cilindri jako najlepsze Ferrari dla kierowcy, który nie chce wyłącznie rekordów przyspieszenia, ale szuka mechanicznego, wysokoobrotowego silnika i klasycznego sposobu budowania emocji.
F80 i serie specjalne są przeznaczone dla najbardziej wymagających kolekcjonerów
Ferrari F80 to współczesny supersamochód o statusie kolekcjonerskim. Hybrydowy układ napędowy rozwija 1200 KM, z czego 900 KM pochodzi z 3-litrowego silnika V6, a pozostała część z napędu elektrycznego. Samochód ma kabinę typu 1+, czyli miejsce kierowcy ustawione centralnie z dodatkowym, mniej uprzywilejowanym fotelem pasażera.
Produkcję ograniczono do 799 egzemplarzy. To oznacza, że F80 nie jest zwykłą pozycją w konfiguratorze, którą można wybrać wyłącznie na podstawie budżetu. Liczy się dostęp do programu klienta, wcześniejsza relacja z marką i przydział konkretnego samochodu.
Podobną logikę mają SF90 XX Stradale, SF90 XX Spider, 812 Competizione, 812 Competizione A, Daytona SP3 i Monza SP1. Są bardziej radykalne, rzadsze i często trudniejsze w użytkowaniu niż modele seryjne. Przed zakupem trzeba sprawdzić nie tylko cenę, lecz także warunki gwarancji, limity przebiegu, sposób przechowywania i wpływ modyfikacji na wartość kolekcjonerską.
Jak wybrać odpowiedni model Ferrari w Polsce
| Najważniejsza potrzeba | Najlepszy kierunek | Dlaczego |
|---|---|---|
| Codzienne podróże i trasy | Amalfi lub Purosangue | Komfort, praktyczność i wysoka użyteczność |
| Jazda z otwartym dachem | Roma Spider, 296 GTS lub 849 Testarossa Spider | Trzy różne poziomy sportowego charakteru |
| Wolnossący silnik V12 | 12Cilindri | Najbardziej klasyczne doznania z jazdy |
| Tor i maksymalne zaangażowanie | 296 Speciale lub F80 | Odchudzenie, aerodynamika i ustawienia torowe |
| Najwyższa moc hybrydowa | 849 Testarossa | 1050 KM i napęd na cztery koła |
W Polsce nie warto porównywać modeli wyłącznie na podstawie ceny bazowej. Końcowa kwota zależy od konfiguracji, podatków, transportu, pakietów z włókna węglowego, rodzaju foteli, hamulców i indywidualizacji Tailor Made. Różnica między samochodem podstawowym a bogato skonfigurowanym może być bardzo duża.
Przy zakupie używanego egzemplarza najpierw sprawdziłbym historię serwisową, numer VIN, stan hamulców ceramicznych i pochodzenie samochodu. W Ferrari koszt zaniedbania bywa znacznie wyższy niż w zwykłym samochodzie sportowym, a pozornie atrakcyjna oferta może wynikać z braku dokumentacji albo drogiego pakietu napraw przed kolejnym przeglądem.
Najlepsze Ferrari zależy od tego, jak chcesz przeżywać jazdę
Nie istnieje jeden model, który wygrywa w każdej kategorii. Amalfi i Roma Spider mają najwięcej sensu na drogach publicznych, 296 zapewnia wyjątkową zwinność, 12Cilindri pielęgnuje tradycję V12, a Purosangue daje użyteczność niedostępną dla pozostałych samochodów marki.
Jeżeli patrzę na gamę Ferrari z perspektywy kierowcy, najważniejsze jest dopasowanie charakteru auta do rzeczywistego użytkowania. Najmocniejszy model nie zawsze daje najwięcej przyjemności, a dobrze skonfigurowane Ferrari GT może okazać się znacznie bardziej satysfakcjonujące niż radykalna wersja torowa używana wyłącznie w korkach i na krótkich trasach.
